Close

28.03.2019

Czy polska spółka może założyć konto bankowe za granicą?

Często na tytułowe pytanie intuicyjnie pada odpowiedź, że polska spółka (albo osoba fizyczna) nie może założyć konta w banku, którego siedziba mieści się w np. w Chinach. W ustawie prawo dewizowe nie znajdziemy bezwzględnego zakazu zakładania rachunku bankowego w banku z tzw. państwa trzeciego , którym w rozumieniu prawa dewizowego jest państwo spoza UE, aczkolwiek państwa zrzeszone w EOG i OECD są traktowane tak samo. Innymi słowy takie działanie jest dopuszczalne (w ramach znajdujących zastosowanie ram prawnych) w państwach UE, EOG i OECD i podlega ograniczeniom w pozostałych krajach zgodnie z przepisami ustawy.

Zezwolenia dewizowe

Co do zasady ograniczeniu podlega otwieranie (pośrednio i bezpośrednio) rachunków w bankach i oddziałach banków mających siedzibę w krajach trzecich. Ograniczenie znoszone jest przez dwa rodzaje zezwoleń:

  • ogólne – wydawane przez ministra do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia;
  • indywidualne – wydawane przez Prezesa NBP w drodze decyzji administracyjnej.

W związku z tym, że ogólne zezwolenie dewizowe zostało wydane możemy stwierdzić, że zezwala się na otwieranie rachunków bankowych w bankach mających siedzibę w krajach trzecich, w celu gromadzenia krajowych lub zagranicznych środków płatniczych uzyskanych w tych krajach zgodnie z polską ustawą lub zezwoleniem dewizowym lub przekazanych z kraju na cele zgodne prawem dewizowym, pod warunkiem, że rachunki te będą wykorzystywane tylko do dokonywania rozliczeń z nierezydentami (rozumianymi jako osoby fizyczne albo prawne mające miejsce zamieszkania albo siedzibę za granicą).

Indywidualne zezwolenie dewizowe jest wymagane do odstąpienia od ograniczeń w zakresie, w którym nie udzielono ogólnego zezwolenia tzn. wszelkie inne cele aniżeli wymienione w zezwoleniu ogólnym będą co do zasady wymagały zezwolenia indywidualnego.

Bez zezwoleń

Ustawa przewiduje wyjątki i nie potrzebujemy żadnego z powyższych zezwoleń w następujących sytuacjach:

  • Otwieramy rachunek bankowy w kraju trzecim w związku z pobytem w tym kraju (dotyczy osób fizycznych), np. urlop długoterminowy.
  • Otwieramy rachunek bankowy w kraju trzecim w związku z prowadzoną działalnością dotyczącą wywozu, wysyłania oraz przekazywania krajowych lub zagranicznych środków płatniczych, z przeznaczeniem na podjęcie lub rozszerzenie w tych krajach działalności gospodarczej (z wyłączeniem przekazywania środków na pokrycie kosztów działalności polegającej na bezpośrednim świadczeniu usług w wykonaniu zawartej umowy lub promocji i reklamie działalności gospodarczej prowadzonej w kraju), np. nabycie nieruchomości na potrzeby działalności.

Obie sytuacje podlegają warunkowi nieutrzymywania takiego rachunku bankowego dłużej niż 2 miesiące od zakończenia pobytu lub działalności.

Prawo dewizowe

Ustawa prawo dewizowe reguluje szeroko rozumiany obrót dewizowy z zagranicą oraz obrót wartościami dewizowymi w kraju, a także działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych (zagraniczne środki płatnicze, złoto dewizowe i platyna dewizowa) oraz pośrednictwa w ich kupnie i sprzedaży, a sankcje za naruszenia przepisów prawa dewizowego są regulowane w kodeksie karnym skarbowym.

Jeżeli masz pytanie do autora artykułu lub potrzebujesz porady prawnej w zakresie opisanych zagadnień, skontaktuj się.
Źródła: ustawa prawo dewizowe (Dz.U. z 2002 r. nr 141, poz. 1178 ze zm.), rozporządzenie ministra finansów w sprawie ogólnych zezwoleń dewizowych (Dz.U. z 2009 r., nr 69, poz. 597).