Close

08.11.2020

COVID-19: pomoc finansowa UE dla Polski

Unia Europejska (decyzją Rady UE) udzieliła Polsce wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej, jaka wystąpiła w związku z pandemią COVID-19.

Według tegorocznych prognoz na koniec 2020 r. deficyt oraz dług sektora instytucji rządowych i samorządowych w Polsce wyniosą odpowiednio 9,5% i 58,5% PKB. Ponadto przewiduje się, że PKB Polski zmniejszy się w 2020 r. o 4,6%.

6 sierpnia 2020 r. Polska zwróciła się do UE o pomoc finansową. Polska spełniła (określone w przepisach UE) warunki dotyczące zwrócenia się z wnioskiem o pomoc finansową (pomoc w ramach instrumentu „SURE”), m.in. poprzez przedstawienie Komisji odpowiednich dowodów potwierdzających, że faktyczne i planowane wydatki publiczne wzrosły o ponad 11 mld EUR od dnia 1 lutego 2020 r. w związku ze środkami krajowymi przyjętymi w celu złagodzenia skutków społeczno-gospodarczych pandemii COVID-19. Stanowi to gwałtowny i znaczny wzrost, ponieważ wydatki te dotyczą zarówno wprowadzenia nowych środków, jak i rozszerzenia zakresu już istniejących środków obejmujących znaczną część przedsiębiorstw i ludności aktywnej zawodowo w Polsce.

Po przejściu weryfikacji, Unia Europejska udzieliła Polsce pożyczki do maksymalnej wysokości ponad 11,2 mld EUR z terminem zapadalności wynoszącym 15 lat. Jak wskazują motywy decyzji: „Komisja skonsultowała się z Polską oraz zweryfikowała nagły i znaczny wzrost faktycznych i planowanych wydatków publicznych…”, „Należy zatem udzielić pomocy finansowej, aby pomóc Polsce w złagodzeniu skutków społeczno-gospodarczych poważnych zakłóceń gospodarczych spowodowanych przez pandemię COVID-19.”.

Pieniądze z pożyczki mogą być przeznaczone na:

  • obniżenie składek na ubezpieczenia społeczne przewidziane w art. 31zo ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: Ustawa) w zakresie wydatków związanych ze wsparciem osób samozatrudnionych, wszystkich spółdzielni socjalnych (niezależnie od liczby pracowników) oraz, w przypadku przedsiębiorstw zatrudniających do 50 osób, w zakresie wydatków dotyczących pracowników, których zatrudnienie utrzymano;
  • świadczenie postojowe dla osób samozatrudnionych i osób pracujących na podstawie umów cywilnoprawnych przewidziane w art. 15zq i 15zua Ustawy”;
  • dofinansowanie wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne dla przedsiębiorstw i innych podmiotów, które korzystają z obniżonego wymiaru czasu pracy, dobrowolnie skracają czas pracy lub gdy utrzymano zatrudnienie pracowników, przewidziane w art. 15g, 15ga, 15gg, 15zzb, 15zze i 15zze2 Ustawy;
  • dofinansowanie dla osób samozatrudnionych niezatrudniających pracowników przewidziane w art. 15zzc Ustawy;
  • pożyczki, które mogą zostać przekształcone w dotacje, udzielane osobom samozatrudnionym, mikroprzedsiębiorstwom i organizacjom pozarządowym, w odniesieniu do kwot faktycznie przekształconych w dotacje, przewidziane w art. 15zzd i 15zzda Ustawy.

Źródło: decyzja wykonawcza Rady (UE) 2020/1353 z dnia 25 września 2020 r.